Update code snippets to match the university requirements

Thesis/Chapters/3. Implementation.typ

@@ -8,29 +8,41 @@ Przygotowana implementacja bazuje na architekturze Model-View. Jest to podejści
 Warstwa prezentacji aplikacji opisująca początkowy interfejs użytkownika jest zaimplementowana w `AllNotesScreen`. Ekran jest widoczny dla użytkownika, gdy ustawił swoją nazwę użytkownika w sieci peer-to-peer. Składa się z listy podzielonej na dwie sekcje - notatek których użytkownik jest autorem, oraz notatek do których użytkownik został zaproszony. Nad listą znajduje się przycisk stworzenia nowej notatki. Naciśnięcie na którąkolwiek z istniejących notatek prowadzi do otwarcia jej zawartości. W zależności od tego, czy użytkownik jest właścicielem danej notatki czy współtwórcą, interfejsem do edycji tej notatki są odpowiednio obiekty `NoteEditorScreen` oraz `SharedNoteEditor`. Z ekranu `NoteEditorScreen` możemy przejść do `ManageMembersScreen`, który jest listą użytkowników zaproszonych i możliwych do zaproszenia do edytowania aktualnej notatki.
 
 == Model danych
-Podstawowym obiektem reprezentującym notatkę w systemie plików jest `Note`. Składa się on z URL (Universal Resource Locator), czyli ścieżki prowadzącej do pełnej zawartości notatki użytkownika, która jest przechowywana w pliku tekstowym o rozszerzeniu `txt`. Dodatkowo przechowujemy w tym obiekcie jeszcze `name`, które pełni funkcję ułatwionego dostępu do przyjaznej nazwy, jednocześnie będąc nazwą pliku w lokalnym systemie plików oraz przyjazną nazwą prezentowaną w liście notatek do których użytkownik został zaproszony. Obiekt implementuje protokół `Identifiable`, który gwarantuje możliwość identyfikacji obiektu w zbiorze zawierającym wiele jego instancji, np. w tablicy. Ta cecha jest wymagana i wykorzystywana przez SwiftUI, by móc rozróżniać rodzaje zmian na komponentach interfejsów graficznych zawierających wiele kopii takiego obiektu, np. `List` lub `ForEach`. Umożliwia to dokonanie decyzji co do sposobu animacji zmian na ekranie użytkownika, ponieważ framework będzie mógł rozróżnić usunięcie i wstawienie nowego obiektu, od zmiany parametrów tej samej instancji.
+Algorytm 3.1 przedstawia podstawowy obiekt reprezentujący notatkę w systemie plików - `Note`. Składa się on z URL (Universal Resource Locator), czyli ścieżki prowadzącej do pełnej zawartości notatki użytkownika, która jest przechowywana w pliku tekstowym o rozszerzeniu `txt`. Dodatkowo przechowujemy w tym obiekcie jeszcze `name`, które pełni funkcję ułatwionego dostępu do przyjaznej nazwy, jednocześnie będąc nazwą pliku w lokalnym systemie plików oraz przyjazną nazwą prezentowaną w liście notatek do których użytkownik został zaproszony. Obiekt implementuje protokół `Identifiable`, który gwarantuje możliwość identyfikacji obiektu w zbiorze zawierającym wiele jego instancji, np. w tablicy. Ta cecha jest wymagana i wykorzystywana przez SwiftUI, by móc rozróżniać rodzaje zmian na komponentach interfejsów graficznych zawierających wiele kopii takiego obiektu, np. `List` lub `ForEach`. Umożliwia to dokonanie decyzji co do sposobu animacji zmian na ekranie użytkownika, ponieważ framework będzie mógł rozróżnić usunięcie i wstawienie nowego obiektu, od zmiany parametrów tej samej instancji.
 
-```swift
+#let note_struct = [```swift
 struct Note: Identifiable {
 	var id: URL { path }
 
 	let name: String
 	let path: URL
 }
-```
+```]
 
-`NoteMessage` to obiekt zawierający zawartość notatki, którą wysyłamy do użytkowników, którzy przyjęli zaproszenie do edycji notatki. Znajdziemy w niej pola `SenderID`, które jest identyfikatorem właściciela notatki oraz `content`, czyli właściwą zawartość notatki. Jest ona również używana do wysyłania każdej aktualizacji do wszystkich użytkowników. Obiekt implementuje protokół `Codable`, który jest uniwersalnym interfejsem kodowania danych. Daje to nam wbudowane wsparcie kodowowania do formatów JSON i XML. Mamy możliwość również pisania własnych koderów, które umożliwią zamianę obiektów implementujących `Codable` do wybranych przez nas, innych formatów danych.
+#figure(
+  note_struct,
+  kind: raw,
+  caption: [Definicja obiektu notatki],
+)
 
-```swift
+Algorytm 3.2 przedstawia `NoteMessage` - obiekt zawierający zawartość notatki, którą wysyłamy do użytkowników, którzy przyjęli zaproszenie do edycji notatki. Znajdziemy w niej pola `SenderID`, które jest identyfikatorem właściciela notatki oraz `content`, czyli właściwą zawartość notatki. Jest ona również używana do wysyłania każdej aktualizacji do wszystkich użytkowników. Obiekt implementuje protokół `Codable`, który jest uniwersalnym interfejsem kodowania danych. Daje to nam wbudowane wsparcie kodowowania do formatów JSON i XML. Mamy możliwość również pisania własnych koderów, które umożliwią zamianę obiektów implementujących `Codable` do wybranych przez nas, innych formatów danych.
+
+#let note_message_struct = [```swift
 struct NoteMessage: Codable {
 	let senderID: String
 	let content: String
 }
-```
+```]
 
-Do reprezentacji zaproszeń stworzyłem obiekt `NoteInvitation`. Przechowuje on informacje potrzebne do obsługi całego procesu zaproszeń między użytkownikami systemu. Składa się z `invitatorID`, który jest wyspecjalizowanym obiektem frameworku `MultipeerConnectivity` i umożliwia identyfikację użytkownika w czasie komunikacji peer to peer. `note` to obiekt reprezentujący notatkę, którą otrzymujemy w zaproszeniu. Składa się on z tytułu i treści, które były aktualne w momencie zapraszania użytkownika. Ostatnim i jednocześnie prywatnym parametrem jest `invitationHandler`, który jest typem funkcji przyjmującej wartość boolowską (prawda/fałsz). Jest on wykorzystywany do wstrzyknięcia logiki akceptacji notatki, która wymaga kilku operacji w logice klasy obsługującej przyjmowanie zaproszeń. Dzięki takiemu podejściu tworzymy luźną zależność do skomplikowanego obiektu na dalszych etapach systemu. `NoteInvitation` zawiera również metody `accept()` oraz `decline()`, które odpowiadają za wykonanie akcji zaproszenia, które pod spodem odpowiednio używają parametru `invitationHandler`, który można wykonać tylko raz, ze względu na specyfikę `Multipeer Connectivity`, a następnie usuwamy go z pamięci.
+#figure(
+  note_message_struct,
+  kind: raw,
+  caption: [Definicja obiektu notatki wysyłanego między użytkownikami],
+)
 
-```swift
+Do reprezentacji zaproszeń stworzyłem obiekt `NoteInvitation` przedstawiony w algorytmie 3.3. Przechowuje on informacje potrzebne do obsługi całego procesu zaproszeń między użytkownikami systemu. Składa się z `invitatorID`, który jest wyspecjalizowanym obiektem frameworku `MultipeerConnectivity` i umożliwia identyfikację użytkownika w czasie komunikacji peer to peer. `note` to obiekt reprezentujący notatkę, którą otrzymujemy w zaproszeniu. Składa się on z tytułu i treści, które były aktualne w momencie zapraszania użytkownika. Ostatnim i jednocześnie prywatnym parametrem jest `invitationHandler`, który jest typem funkcji przyjmującej wartość boolowską (prawda/fałsz). Jest on wykorzystywany do wstrzyknięcia logiki akceptacji notatki, która wymaga kilku operacji w logice klasy obsługującej przyjmowanie zaproszeń. Dzięki takiemu podejściu tworzymy luźną zależność do skomplikowanego obiektu na dalszych etapach systemu. `NoteInvitation` zawiera również metody `accept()` oraz `decline()`, które odpowiadają za wykonanie akcji zaproszenia, które pod spodem odpowiednio używają parametru `invitationHandler`, który można wykonać tylko raz, ze względu na specyfikę `Multipeer Connectivity`, a następnie usuwamy go z pamięci.
+
+#let note_invitation_struct = [```swift
 struct NoteInvitation: Identifiable {
 	struct NoteContent: Codable {
 		let title: String
@@ -63,11 +75,17 @@ struct NoteInvitation: Identifiable {
 		invitationHandler = nil
 	}
 }
-```
+```]
 
-Ostatnim obiektem jest struktura `Peer`, która jest opisem aktualnego stanu połączenia wykrytego innej instancji systemu w pobliżu użytkownika. Składa się z wartości enumerowanej opisującej stan połączeniao raz identyfikatorem użytkownika w sieci peer to peer. Implementuja ona protokół `Idenfitiable`, by móc zostać poprawnie użyta do rysowania listy dostępnych klientów w pobliżu użytkownika.
+#figure(
+  note_invitation_struct,
+  kind: raw,
+  caption: [Definicja obiektu reprezentującego zaproszenie do edycji notatki],
+)
 
-```swift
+Ostatnim obiektem jest struktura `Peer` przedstawiona w algorytmie 3.4, która jest opisem aktualnego stanu połączenia wykrytego innej instancji systemu w pobliżu użytkownika. Składa się z wartości enumerowanej opisującej stan połączeniao raz identyfikatorem użytkownika w sieci peer to peer. Implementuja ona protokół `Idenfitiable`, by móc zostać poprawnie użyta do rysowania listy dostępnych klientów w pobliżu użytkownika.
+
+#let peer_struct = [```swift
 struct Peer: Identifiable {
 	enum ConnectionState {
 		case available
@@ -80,15 +98,21 @@ struct Peer: Identifiable {
 	let mcPeer: MCPeerID
 	var state: ConnectionState
 }
-```
+```]
+
+#figure(
+  peer_struct,
+  kind: raw,
+  caption: [Definicja obiektu reprezentującego widocznego klienta],
+)
 
 == Warstwa sieciowa i komunikacja P2P
 Całość komunikacji między urządzeniami odbywa się z wykorzystaniem frameworka Multipeer Connectivity. Klient twórcy notatki pełni rolę serwera, a pozostali użytkownicy, po uprzednim zaproszeniu, mogą dołączyć do edycji notatki, wysyłać swoje zmiany jak i odbierać zmiany, które dystrybuuje serwer.
 
 == Odkrywanie innych urządzeń
-Obiekt reprezentujący serwer został nazwany `NoteEditingSessionServer`, który dziedziczy właściowści po klasie `NSObject`, która jest uniwersalną implementacją wielu zachowań, które są wymagane od frameworków udostępnianych przez Apple, które zostały napisane w języku Objective-C. Jego konstruktor w przyjmowanych argumentach oczekuje tylko obiektu `OwnPeer`, który będzie wykorzystywany do identyfikacji instancji aplikacji u innych klientów. Sama implementacja konstruktora tworzy nową sesję `MCSession`; obiekt `MCNearbyServiceBrowser`, który odpowiada za wykrywanie pobliskich klientów. Finalnie przypisuje referencję do samego siebie jako parametr `delegate` dla utworzonych `MCSession` i `MCNearbyServiceBrowser`. Pozwala nam to zaimplementować metody, które będą wykorzystywane wewnątrz tych obiektów do komunikacji z innymi użytkownikami. Protokoły delegujące dla wspomnianych obiektów nazywają się odpowiednio `MCSessionDelegate` oraz `MCNearbyServiceBrowserDelegate`. Moja implementacja tych protokołów zostanie przedstawiona w dalszej części pracy.
+Obiekt reprezentujący serwer został nazwany `NoteEditingSessionServer`, który dziedziczy właściowści po klasie `NSObject`, która jest uniwersalną implementacją wielu zachowań, które są wymagane od frameworków udostępnianych przez Apple, które zostały napisane w języku Objective-C. Jego konstruktor, przedstawiony w algorytmie 3.5, w przyjmowanych argumentach oczekuje tylko obiektu `OwnPeer`, który będzie wykorzystywany do identyfikacji instancji aplikacji u innych klientów. Sama implementacja konstruktora tworzy nową sesję `MCSession`; obiekt `MCNearbyServiceBrowser`, który odpowiada za wykrywanie pobliskich klientów. Finalnie przypisuje referencję do samego siebie jako parametr `delegate` dla utworzonych `MCSession` i `MCNearbyServiceBrowser`. Pozwala nam to zaimplementować metody, które będą wykorzystywane wewnątrz tych obiektów do komunikacji z innymi użytkownikami. Protokoły delegujące dla wspomnianych obiektów nazywają się odpowiednio `MCSessionDelegate` oraz `MCNearbyServiceBrowserDelegate`. Moja implementacja tych protokołów zostanie przedstawiona w dalszej części pracy.
 
-```swift
+#let note_editing_session_server_init = [```swift
 init(peer: OwnPeer) {
 	ownPeer = peer
 	browser = .init(peer: peer.peer, serviceType: "peered")
@@ -97,11 +121,17 @@ init(peer: OwnPeer) {
 	browser.delegate = self //
 	session.delegate = self
 }
-```
+```]
 
-W momencie, gdy autor notatki otworzy ekran edycji, wykonuje się metoda `startServer()`, która wywołuje metodę `startBrowsingForPeers()` obiektu `MCNearbyServiceBrowser`. Opuszczenie ekranu edycji wywołuje metodę `stopServer()`, która wywołuje analogiczną metodę `stopBrowsingForPeers()` oraz zatrzymuje sesję poprzez wywołanie metody `disconnect()` obiektu `MCSession`.
+#figure(
+  note_editing_session_server_init,
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja konstruktora obiektu NoteEditingSessionServer],
+)
 
-```swift
+W momencie, gdy autor notatki otworzy ekran edycji, wykonuje się metoda `startServer()`, która wywołuje metodę `startBrowsingForPeers()` obiektu `MCNearbyServiceBrowser`. Opuszczenie ekranu edycji wywołuje metodę `stopServer()`, która wywołuje analogiczną metodę `stopBrowsingForPeers()` oraz zatrzymuje sesję poprzez wywołanie metody `disconnect()` obiektu `MCSession`. Obie metody zostały przedstawione w algorytmie 3.6.
+
+#let note_editing_session_server_edge_lifecycle = [```swift
 func startServer() {
 	browser.startBrowsingForPeers()
 }
@@ -110,11 +140,17 @@ func stopServer() {
 	browser.stopBrowsingForPeers()
 	session.disconnect()
 }
-```
+```]
 
-Obiekt `browser` w momencie wykrycia nowego użytkownika w pobliżu, wywołuje naszą metodę o nazwie `browser()`, która przyjmuje wszystkie potrzebne informacje o znalezionym użytkowniku. Implementacja mojego systemu następnie upewnia się czy odkryty użytkownik nie jest jednocześnie autorem notatki, co jest znanym błędem w Multipeer Connectivity. Następnie po udanej weryfikacji dodajemy nowy obiekt dostępnego użytkownika do tablicy na podstawie której jest budowany interfejs z listą dostępnych użytkowników.
+#figure(
+  note_editing_session_server_edge_lifecycle,
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja metod odpowiedzialnych za nasłuchiwanie na dostępnych klientów],
+)
 
-```swift
+Obiekt `browser` w momencie wykrycia nowego użytkownika w pobliżu, wywołuje naszą metodę o nazwie `browser()`, która przyjmuje wszystkie potrzebne informacje o znalezionym użytkowniku. Implementacja mojego systemu, jak zostało to przedstawione w algorytmie 3.7, następnie upewnia się czy odkryty użytkownik nie jest jednocześnie autorem notatki, co jest znanym błędem w Multipeer Connectivity. Następnie po udanej weryfikacji dodajemy nowy obiekt dostępnego użytkownika do tablicy na podstawie której jest budowany interfejs z listą dostępnych użytkowników.
+
+#let note_editing_session_server_browser_found_peer = [```swift
 func browser(
 		_ browser: MCNearbyServiceBrowser,
 		foundPeer peerID: MCPeerID,
@@ -125,24 +161,36 @@ func browser(
 			self.visiblePeers.append(Peer(mcPeer: peerID, state: .available))
 		}
 	}
-```
+```]
 
-W sytuacji gdy użytkownik straci połączenie z połączonym klientem, następuje usunięcie jego identyfikatora z listy, poprzez wywołanie metody o takiej samej nazwie, ale z parametrami wskazującymi na scenariusz zgubienia klienta.
+#figure(
+  note_editing_session_server_browser_found_peer,
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja metody browser wywoływanej w przypadku wykrycia innego klienta],
+)
 
-```swift
+W sytuacji gdy użytkownik straci połączenie z połączonym klientem, następuje usunięcie jego identyfikatora z listy, poprzez wywołanie metody o takiej samej nazwie, ale z parametrami wskazującymi na scenariusz zgubienia klienta, tak jak zostało to zapisane w algorytmie 3.8.
+
+#let note_editing_session_server_browser_lost_peer = [```swift
 func browser(_ browser: MCNearbyServiceBrowser, lostPeer peerID: MCPeerID) {
 	DispatchQueue.main.async {
 		guard let peerIdx = self.visiblePeers.firstIndex(where: { $0.mcPeer == peerID }) else { return }
 		self.visiblePeers.remove(at: peerIdx)
 	}
 }
-```
+```]
+
+#figure(
+  note_editing_session_server_browser_lost_peer,
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja metody browser wywoływanej gdy aplikacja utraci połączenie z wykrytym klientem],
+)
 
 Każda modyfikacja obiektów klasy w tym wypadku musi zostać wywołana na tym samym wątku, ponieważ Multipeer Connectivity nie gwarantuje, że kod  będzie się wykonał zawsze na tym samym wątku. Wybrałem wątek główny, ze względu na bezpośrednie użycie właściwości klasy wewnątrz obiektów odpowiedzialnych za budowę interfejsu użytkownika.
 
-O stanie połączenia z innymi klientami mój system jest informowany przez wykonanie metody session z parametrami zawierającymi informację o stanie, który jest reprezentowany przez typ enumeracji, obiekt sesji oraz identyfikator klienta, których ten stan połączenia dotyczy. Na podstawie tych argumentów, aplikacja aktualizuje tablicę `visiblePeers`.
+Algorytm 3.9 przedstawia część systemu, gdzie o stanie połączenia z innymi klientami system jest informowany przez wykonanie metody `session` z parametrami zawierającymi informację o stanie, który jest reprezentowany przez typ enumeracji, obiekt sesji oraz identyfikator klienta, których ten stan połączenia dotyczy. Na podstawie tych argumentów, aplikacja aktualizuje tablicę `visiblePeers`.
 
-```swift
+#let note_editing_session_server_session_peer_did_change_state = [```swift
 func session(
 		_ session: MCSession,
 		peer peerID: MCPeerID,
@@ -163,11 +211,17 @@ func session(
 		}
 	}
 }
-```
+```]
 
-Przechodząc do implementacji klienta, całość jest reprezentowana przez obiekt `NoteEditingSessionClient`. Jego konstruktor przyjmuje tylko identyfikator użytkownika, który jest typem `MCPeerID`, a implementacja obejmuje również stworzenie instancji `MCSession` do wykorzystania w trakcie połączenia z serwerem oraz instancji `MCNearbyServiceAdvertiser`, która propaguje informacje o kliencie do wszystkich innych klientów w pobliżu. Do obu obiektów przypisujemy obiekt delegujący, który będzie właśnie utworzoną instancją `NoteEditingSessionClient`. Dla `MCNearbyServiceAdvertiser` obiekt delegującego musi implementować protokół `MCNearbyServiceAdvertiserDelegate`.
+#figure(
+  note_editing_session_server_session_peer_did_change_state,
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja metody session wywoływanej w przypadku zmiany stanu połączenia z konkretnym klientem],
+)
 
-```swift
+Przechodząc do implementacji klienta, całość jest reprezentowana przez obiekt `NoteEditingSessionClient`. Jego konstruktor, obecny w algorytmie 3.10, przyjmuje tylko identyfikator użytkownika, który jest typem `MCPeerID`, a implementacja obejmuje również stworzenie instancji `MCSession` do wykorzystania w trakcie połączenia z serwerem oraz instancji `MCNearbyServiceAdvertiser`, która propaguje informacje o kliencie do wszystkich innych klientów w pobliżu. Do obu obiektów przypisujemy obiekt delegujący, który będzie właśnie utworzoną instancją `NoteEditingSessionClient`. Dla `MCNearbyServiceAdvertiser` obiekt delegującego musi implementować protokół `MCNearbyServiceAdvertiserDelegate`.
+
+#let note_editing_session_client_init = [```swift
 init(peer: MCPeerID) {
 	ownPeer = peer
 	session = MCSession(
@@ -184,11 +238,17 @@ init(peer: MCPeerID) {
 	advertiser.delegate = self
 	session.delegate = self
 }
-```
+```]
 
-Instancja `NoteEditingSessionClient` jest tworzona już przy pierwszym uruchomieniu aplikacji. Po utworzeniu przez użytkownika przyjaznej nazwy, która będzie używana do identyfikacji, w tle wywoływana jest metoda `startBrowsingForNotes()`, która wywołuje `startAdvertisingPeer()` obiektu `advertiser`. Przed rozpoczęciem nasłuchiwania aplikacja wywołuje również `stopBrowsingForNotes()`, by zatrzymać nasłuchiwanie, jeśli wcześniej było ono rozpoczęte, oraz zatrzymuje działanie obiektu `MCSession`, by zamknąć ewentualnie istniejącą sesję edycji notatki.
+#figure(
+  note_editing_session_client_init,
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja konstruktora obiektu NoteEditingSessionClient],
+)
 
-```swift
+Instancja `NoteEditingSessionClient` jest tworzona już przy pierwszym uruchomieniu aplikacji. Po utworzeniu przez użytkownika przyjaznej nazwy, która będzie używana do identyfikacji, w tle wywoływana jest metoda `startBrowsingForNotes()`, która wywołuje `startAdvertisingPeer()` obiektu `advertiser`. Przed rozpoczęciem nasłuchiwania aplikacja wywołuje również `stopBrowsingForNotes()`, by zatrzymać nasłuchiwanie, jeśli wcześniej było ono rozpoczęte, oraz zatrzymuje działanie obiektu `MCSession`, by zamknąć ewentualnie istniejącą sesję edycji notatki. Obie metody zostały przedstawione w algorytmie 3.11.
+
+#let note_editing_session_client_edge_lifecycle = [```swift
 func startBrowsingForNotes() {
 	advertiser.startAdvertisingPeer()
 }
@@ -197,13 +257,17 @@ func stopBrowsingForNotes() {
 	advertiser.stopAdvertisingPeer()
 	session.disconnect()
 }
-```
+```]
 
-Jedyna metoda wymagana przez protokół `MCNearbyServiceAdvertiserDelegate` nazywa się `adverties()` i w argumentach przyjmuje informację o otrzymanym zaproszeniu i metadanych jakie to zaproszenie zawierało. Aplikacja próbuje zdekodować migawkę notatki, a następnie konstruuje obiekt `NoteInvitation` i umieszcza go w tablicy `invitations`. Umieszczenie w tablicy trzeba wykonać na głównym wątku, ponieważ, analogicznie jak w wypadku implementacji `MCNearbyServiceBrowserDelegate`, nie mamy gwarancji na jakim wątku będzie wykonywała się ta metoda.
+#figure(
-
+  note_editing_session_client_edge_lifecycle,
-```swift
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja metod odpowiedzialnych za nasłuchiwanie na dostępne sesje edycji notatek],
+)
 
+Algorytm 3.12 przedstawia jedyną metodę wymaganą przez protokół `MCNearbyServiceAdvertiserDelegate` - nazywa się `advertiser()` i w argumentach przyjmuje informację o otrzymanym zaproszeniu i metadanych jakie to zaproszenie zawierało. Aplikacja próbuje zdekodować migawkę notatki, a następnie konstruuje obiekt `NoteInvitation` i umieszcza go w tablicy `invitations`. Umieszczenie w tablicy trzeba wykonać na głównym wątku, ponieważ, analogicznie jak w wypadku implementacji `MCNearbyServiceBrowserDelegate`, nie mamy gwarancji na jakim wątku będzie wykonywała się ta metoda.
 
+#let note_editing_client_advertiser_did_receive_invitation = [```swift
 func advertiser(
 		_ advertiser: MCNearbyServiceAdvertiser,
 		didReceiveInvitationFromPeer peerID: MCPeerID,
@@ -231,39 +295,63 @@ func advertiser(
 		)
 	}
 }
-```
+```]
+
+#figure(
+  note_editing_client_advertiser_did_receive_invitation,
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja metody advertiser wywoływanej podczas otrzymania zaproszenia do sesji],
+)
 
 == Transportowanie danych
 
-W wysyłanym zaproszeniu wysyłamy w metadanych migawkę notatki zawierającą jej tytuł oraz ostatnio dostępną treść. Migawka jest kodowana w formacie JSON bazując na strukturze `NoteContent`. Przykładowym poprawnym zapisem JSON tej struktury jest poniższy przykład
+W wysyłanym zaproszeniu wysyłamy w metadanych migawkę notatki zawierającą jej tytuł oraz ostatnio dostępną treść. Migawka jest kodowana w formacie JSON bazując na strukturze `NoteContent`. Przykładowym poprawnym zapisem JSON tej struktury jest przykład w algorytmie 3.13.
 
-```json
+#let note_content_json_representation = [```json
 {
   "title": "My new note",
   "noteSnapshot": "Lorem Ipsum."
 }
-```
+```]
 
-Po stronie klienta, każda zmiana jest ogłaszana serwerowi poprzez wywołanie metody `send()` obiektu `NoteEditingSessionClient`, która przyjmuje identyfikator użytkownika do które ma wiadomość trafić oraz całą zawartość notatki. Jej implementacja zamienia notatkę wraz z identyfikatorem w typ `NoteMessage`, następnie koduje ją do formatu JSON, finalnie próbuje ją wysłać do określonego użytkownika.
+#figure(
+  note_content_json_representation,
+  kind: raw,
+  caption: [Reprezentacja obiektu NoteContent w zapisie JSON],
+)
 
-```swift
+Po stronie klienta, każda zmiana jest ogłaszana serwerowi poprzez wywołanie metody `send()` obiektu `NoteEditingSessionClient`,  zapisaną w algorytmie 3.14, która przyjmuje identyfikator użytkownika do które ma wiadomość trafić oraz całą zawartość notatki. Jej implementacja zamienia notatkę wraz z identyfikatorem w typ `NoteMessage`, następnie koduje ją do formatu JSON, finalnie próbuje ją wysłać do określonego użytkownika.
+
+#let note_editing_session_client_send_note = [```swift
 func send(note: String, to peer: MCPeerID) {
 		let message = NoteMessage(senderID: ownPeer.displayName, content: note)
 		guard let data = try? JSONEncoder().encode(message) else { return }
 		try? session.send(data, toPeers: [peer], with: .reliable)
 	}
-```
+```]
 
-Przykładowy zapis instancji obiektu `NoteMessage` wygląda następująco:
+#figure(
+  note_editing_session_client_send_note,
+  kind: raw,
+  caption: [Implementacja metody send wysyłającej kopię notatki do serwera],
+)
 
-```json
+Przykładowy zapis instancji obiektu `NoteMessage` wygląda tak jak w algorytmie 3.15:
+
+#let note_message_json_representation = [```json
 {
   "senderID": "User2",
   "content": "Lorem Ipsum Test"
 }
-```
+```]
 
-Po tym jak serwer odbierze wysłaną wiadomość, wywoływana jest metoda `session`, która w argumentach przekazuje zakodowane dane, sesję serwera oraz identyfikator użytkownika, który wysłał załączone dane. Po udanym zdekodowaniu danych, wybieramy wszystkich użytkowników, którzy dołączyli do sesji edycji notatki i wysyłamy do nich kopię otrzymanej wiadomości, a serwer dodatkowo wysyła identyczną kopię do warstwy prezentacji.
+#figure(
+  note_message_json_representation,
+  kind: raw,
+  caption: [Reprezentacja obiektu NoteMessage w zapisie JSON],
+)
+
+Po tym jak serwer odbierze wysłaną wiadomość, wywoływana jest metoda `session`, widoczna w algorytmie 3.16, która w argumentach przekazuje zakodowane dane, sesję serwera oraz identyfikator użytkownika, który wysłał załączone dane. Po udanym zdekodowaniu danych, wybieramy wszystkich użytkowników, którzy dołączyli do sesji edycji notatki i wysyłamy do nich kopię otrzymanej wiadomości, a serwer dodatkowo wysyła identyczną kopię do warstwy prezentacji.
 
 
 #let code_session_did_receive_data_server = [```swift